بازارچه مرری سیران بند بانه

دومین بازارچه مشترك مرزی استان كردستان بازارچه سیران بند بانه است . این بازارچه از لحاظ میزان حجم معاملات و تعداد فعالان و شاغلین در آن و همچنین زمان شروع فعالیت ، رتبه دوم بازارچه های استان را دارد .
استمرار مبادلات مرزی در طول نوار مرزی مناطق زرواو علیا ، كانی سور ، بوالحسن ، چومان و نئور منجر به این می شود كه در سال 1374 محل فعلی بازارچه كه از توابع روستای مرزی تخلیه شده سیران بند است . به عنوان محل رسمی داد و ستد با شمال عراق تعیین گردد . این بازارچه از طریق راه ارتباطی آسفالته ، 18 كیلومتر از شهر بانه فاصله دارد و از شهر پینجوین استان سلیمانیه عراق 30 كیلومتر و از خود شهر سلیمانیه حدود 160 كیلومتر فاصله دارد .
این بازارچه كه فعالیت خود را در اولین سال تاسیس با 600 نفر پیله ور بومی آغاز می كند . در اثر ضعف مالی اغلب پیله وران و كم سوادی و ناآشنایی آن ها نسبت به امور تخصصی صادرات و واردات تا تعداد فعالان در آن به حدود هشتاد نفر در سال 1380 تنزل پیدا می كند اما علی رغم تنزل عددی افراد ، حجم و ارزش كالاهای مورد مبادله در آن به ویژه صادرات به شمال عراق روند صعودی داشته است .
بررسی عملكردها نشان می دهد كه به جز وقفه كوتاه در فعالیت بازارچه كه در سال 1379 رخ می دهد عملكرد آن كماكان تراز مثبتی داشته است .
گر چه صادرات كالا از طریق ان بازارچه نسبت به بازارچه باشماق مریوان از تنوع كمتری برخوردار است ، اما به دلیل اشتراكی كه در بازار هدف دارند یك نوع مشابهت كلی در كالاهای صادراتی آن ها دیده می شود .
هما طور كه قبلا گفته شد تا پایان سال 1379 استان های ایلام ، كرمانشاه و كردستان در یك گروه مشترك مرزی تقسیم بندی شده بودند كه به موجب آن پیله وران این سه استان مجاز به مبادله 56 قلم كالای معین بودند .
بر همین اساس بازارچه سیران بند بانه و نیز عمده اقلام وارداتی اش تا پایان سال مذكور دو محصول چای و برنج و دیگر اقلام مجاز از جمله وسایل الكترونیكی بوده است .
پس از رفع محدودیت و آزادسازی صادرات و همچنین حذف پیمان سپاری از واردات ، صادرات بازارچه سیران بند از تنوع بیشتری برخوردار می شود .
در این مقطع واردا آن در سه محصول تنباكو ، لامپ روشنایی و موز محوریت پیدا می كند